تابآوری نظامیان
نظامیان و نیروهای مسلح به عنوان ستون فقرات امنیت و دفاع کشور، با چالشهای متعددی مواجه هستند که نیاز به تابآوری و توانمندیهای ذهنی و جسمی بالا دارند.
تابآوری به معنای توانایی فرد برای سازگاری و مواجهه با چالشها، تغییرات و بحرانهاست.
این مفهوم در زمینه نظامی شامل توانایی مدیریت استرس، تطبیق با شرایط غیرمنتظره و حفظ سلامت روانی و جسمی است.
نظامیان به طور مداوم با فشارهای جسمی و روانی قابل توجهی روبرو هستند. برخی از چالشهایی که تابآوری آنها را تحت تأثیر قرار میدهد، شامل موارد زیر است:
۱.استرس و فشار روانی: میدان نبرد میتواند باعث بروز استرس و فشار روانی زیادی شود. شرایط دشوار، خطرات امنیتی و مسئولیتهای سنگین از جمله عواملی هستند که بر تابآوری نظامیان تأثیر میگذارند.
۲.آسیبهای جسمی و روانی: مواجهه با زمانهای طولانی در شرایط جنگی و خطرات ترومایی میتواند باعث آسیبهای جدی شود که نه تنها بر عملکرد نظامی بلکه بر کیفیت زندگی شخصی آنها نیز تأثیر میگذارد.
۳. جدایی از خانواده: حضور در مأموریتهای بلندمدت و دور از خانه موجب جدایی از خانوادهها میشود که این واقعیت میتواند به مشکلات عاطفی و اجتماعی منجر شود.
راهکارهای بهبود تابآوری
تحکیم تابآوری نظامیان نیازمند رویکردهای متنوع و جامع است.
برخی از رویکردها و راهکارهایی که میتوانند به بهبود تابآوری کمک کنند عبارتند از:
۱.آموزشهای روانی: توسعه برنامههای آموزشی برای تقویت مهارتهای روانی مانند مدیریت استرس، آگاهی از خود و مهارتهای ارتباطی میتواند به نظامیان در مواجهه با چالشها کمک کند.
۲. حمایت اجتماعی: ایجاد شبکههای حمایتی شامل همکاران، خانواده، و مشاوران میتواند به کاهش احساس تنهایی و افزایش تابآوری کمک کند.
۳.برنامههای بهبودی: توسعه برنامههای بهبودی برای نظامیان آسیبدیده در زمینههای جسمی و روانی میتواند به بهبود تابآوری آنها منجر شود.
اهمیت سلامت روان
سلامت روان یکی از ارکان اصلی تابآوری است.
استفاده از مشاورههای روانشناختی برای نظامیان و خانوادههای آنها میتواند نقش بسزایی در افزایش تابآوری ایفا کند.
برنامهریزی برای پیشگیری از مشکلات روانی باید در رأس اولویتها قرار گیرد تا نیروهای مسلح بتوانند در شرایط بحرانی بهتر عمل کنند.
تابآوری نظامیان علاوه بر میدان نبرد بلکه در زندگی روزمره آنها نیز اهمیت دارد.
با شناخت چالشها و اجرای راهکارهای مناسب، میتوان بهبود تابآوری نظامیان را تسهیل کرد.
جامعه باید به نقش کلیدی نظامیان در حفظ امنیت توجه کرده و از آنها حمایت کند تا این قهرمانان واقعی در برابر چالشهای زندگی روزمره موفق شوند.
در میدان نبرد، نظامیان باید بتوانند استرس و خطرات جنگ را تحمل کنند.
آنها باید بتوانند به سرعت تصمیم بگیرند، حتی در شرایط پرفشار. آنها همچنین باید بتوانند با از دست دادن همرزمان خود و وحشت جنگ کنار بیایند.
نظامیانی که منعطف و تاب آور هستند، بهتر می توانند از این چالش ها جان سالم به در ببرند و از نظر روحی و جسمی سالم بمانند.
فراتر از میدان نبرد، تاب آوری برای نظامیان در زندگی روزمره آنها نیز حیاتی است.
نظامیان اغلب با چالش های منحصر به فردی روبرو هستند که غیرنظامیان با آن روبرو نیستند.
این چالش ها می تواند شامل انتقال مکرر، دوری از خانواده و قرار گرفتن در معرض رویدادهای آسیب زا باشد.
نظامیان و نیروهای مسلح به عنوان محور اصلی امنیت ملی، با چالشهای پیچیدهای روبه رو هستند که تاب آوری جسمی و روانی آنها را به شدت تحت تأثیر قرار میدهد.
تاب آوری در سطح سازمانی نیروهای مسلح نیازمند طراحی الگوهای راهبردی مبتنی رویکردهایی مانند اقتصاد مقاومتی است.
دکتر علیرضا صارمی مترجم کتاب مزایای تاب آوری در خاتمه آورده است پژوهشها نشان میدهند که ادغام ۲۱ مؤلفه تابآوری در سه حوزه طرحریزی، برنامه ریزی، و تامین منابع، توان مقاومت نیروهای مسلح را در برابر بحرانها و تهدیدهای اقتصادی-امنیتی افزایش میدهد.
برای نمونه، خودکفایی اقتصادی و کاهش وابستگی به منابع خارجی، به عنوان بخشی از دفاع اقتصادمحور، آسیبپذیری در برابر تحریمها را کاهش داده و تاب آوری ملی را تقویت میکند.
این رویکردها با استفاده هوشمندانه از قدرت نظامی و غیرنظامی، امنیت پایدار را محقق میسازند(نیکو و همکاران، ۱۳۹۹).
