مصاحبه با مدیر فرهنگی و اجتماعی دانشگاه حکیم سبزواری پیرامون برگزاری جشنوارۀمهرنمای ایرانزمین (پویش مراقبت از ایران)
در روزهایی که ایران با جنگ و موجی از فشارها و هجومهای رسانهای و سیاسی از سوی امریکا و اسرائیل روبهروست، دانشگاه حکیم سبزواری در کنار معاونت استانداری و فرمانداری ویژۀ شهرستان سبزوار (مشاور بانوان) و شهرداری شهر سبزوار (سازمان فرهنگی، اجتماعی، ورزشی شهرداری) از ۲۳تا ۲۹ اسفندماه، کوشید با برگزاری جشنوارۀ مهرنمای ایرانزمین (پویش مراقبت از ایران) بار دیگر پیام مهر، همبستگی و پاسداری از وطن را در میان مردم طنینانداز کند. در همین زمینه با مدیر فرهنگی و اجتماعی دانشگاه حکیم سبزواری، دکتر علی صادقی منش، به گفتوگو نشستیم.
_ هدف از برگزاری جشنوارۀ مهرنمای ایرانزمین چه بود؟
این جشنواره در حقیقت بخشی از «پویش مراقبت از ایران» بود؛ پویشی که میکوشد یادآور شود، ایران نه تنها یک سرزمین در میانۀ مرزهای سیاسی که بخشی سترگ و بنیادین از فرهنگ، تمدن و هویت بشر است. پاسداری از ایران، پاسداری از انسانیت و زیبایی است. در شرایطی که هویت و انسجام ملّی ما مورد هجوم قرار گرفتهاست، بر آن شدیم تا با برپایی یک رویداد فرهنگی و اجتماعی از اولویت بودنِ «ایران» بگوییم! اولویتی که نیاز به مراقبت در سایۀ همدلی دارد.
در این میان، تأکید بر نمایش توانمندیهای بانوان ایرانزمین بود؛ زیرا بانوی ایرانی در فرهنگ و اساطیر ما، همواره نمادی از پرستاری و مراقبت عاشقانه از میهن بوده است؛ از این رو در جشنوارۀ مهرنمای ایرانزمین کوشیدیم توانمندی و هنر بانوان این مرز و بوم را به نمایش بگذاریم؛ البته در میانۀ این رویداد، برنامههای هنری، فرهنگی و علمی گوناگونی نیز برگزار شد تا این پویش، جلوهای از ظرفیتهای اجتماعی و فرهنگی بانوان وطندوست این دیار باشد.
_ چه نهادهایی در برگزاری این رویداد همکاری داشتند؟
این جشنواره و پویش، حاصل همافزایی مجموعهای از نهادهای شهرستان سبزوار بود و میتواند به عنوان تجربهای موفق در همگامی نهادی مورد توجّه قرار گیرد. در این میان، مشاور امور بانوان فرمانداری ویژۀ شهرستان سبزوار نقشی اساسی در ساماندهی و برپایی این رویداد داشتند. همچنین سازمان فرهنگی، اجتماعی، ورزشی شهرداری سبزوار با در اختیار قرار دادن مکان اجرای رویداد سهم چشمگیری در شکلگیری این رویداد ایفا کردند. در کنار معاونت استانداری خراسان رضوی و فرمانداری ویژۀ شهرستان سبزوار و نیز شهرداری شهر سبزوار، برخی نهادهای فرهنگی نیز نقشی تأثیر گذار داشتند. مؤسسۀ «فرتوس» در همافزایی سازمانهای مردمنهاد و پیوند دادن ظرفیتهای اجتماعی نقشی شایسته و درخور توجه ایفا نمود. همراهی ادارۀ آموزش و پرورش شهرستان سبزوار و نیز مشارکت برخی دیگر از نهادها، بر غنای این رویداد افزود و فضای گستردهتری برای حضور و مشارکت مردم فراهم آورد.
دانشگاه حکیم سبزواری که با تمام ظرفیت علمی و اجرایی خود به پشتیبانی و راهبری این پویش میپرداخت، خواهد کوشید که از این تجربه به عنوان مدل موفق همافزایی نهادهای اجرایی، در برنامههای آینده بهره برد. بیتردید حضور فعال دانشگاه در میان شهروندان، بخشی از مسئولیت اجتماعی ماست؛ به ویژه که دانشگاه حکیم سبزواری به سبب بر عهده داشتن مأموریت ملّی «تاب آوری فرهنگی هویتمحور» وظیفهای ذاتی برای ورود به این گونه مسائل دارد.
_ در کل اجرای این پویش و رویداد را چگونه ارزیابی می کنید؟
من و تمام همکارانم در دانشگاه حکیم سبزواری و البته سایر نهادهای همکار، در لحظات برپایی این رویداد، به ایران میاندیشیدیم! به ایرانی داغ دیده امّا ریشهدار و استوار! به گمانم این رویداد، تمرین اتحاد و انسجام ملّی در عینِ پذیرش تفاوت و چندصدایی بود؛ تمرین تابآوری با اتکا به هنر و همدلی! امیدوارم بتوانیم با تداوم این همدلی و انسجام، غبار اندوه و درد را از چهرۀ وطن و هموطن پاک کنیم
.